Film

  • W pułapce czasu
    Wybranie się do kina pierwszy raz od listopada może być ekscytujące. O wiele bardziej niż na letnie pokazy Teneta, można by rzec z przekąsem. Na co więc warto udać się po tak długiej przerwie, oczywiście oprócz rodzimego Zabij to i wyjedź z tego miasta? Ja mogę polecić Palm Springs.
  • Stać, NYPD
    W przypadku wielu seriali, szczególnie sitcomów, których liczba sezonów nierzadko przekracza dziesiątkę, zdarza się, że materiał, z początku ciekawy i świeży, z czasem wyczerpuje się, a twórcy nie są w stanie zachować pierwotnego poziomu podczas pisania scenariusza do kolejnych epizodów. Zupełnie odwrotnie jest w przypadku Brooklyn Nine-Nine autorstwa Dana Goora i Michaela Schura
  • Cudowne dziecko kina z Quebecu
    Choć ma zaledwie 32 lata, Xavier Dolan może pochwalić się długą listą zwycięstw na festiwalach filmowych z całego świata (m.in. w Cannes, Toronto czy Wenecji). Jedni uważają go za genialne dziecko i mistrza kina młodego pokolenia, inni natomiast za narcyza i snoba, gdyż swoje filmy opiera na własnych przeżyciach i uczuciach. Nie zmienia to jednak faktu, że na koncie ma 72 nagrody i 114 nominacji na światowych festiwalach, a po debiucie na Festiwalu Filmowym w Cannes został okrzyknięty przez krytyków „cudownym dzieckiem kina”.
  • Kobiety o kobietach – HERstorie
    Mówi się, że historię piszą zwycięzcy, a zazwyczaj tymi zwycięzcami są mężczyźni. To oni zdecydowanie częściej występują w roli ekspertów, nawet gdy omawiane kwestie dotyczą bezpośrednio kobiet. Dlatego jest ważne, aby dopuścić kobiety do głosu i umożliwić im swobodne przedstawienie własnej perspektywy. Taki jest właśnie cel festiwalu HER Docs.
  • Czy mężczyźni mogą płakać?
    Schematy społeczne mogą dawać poczucie bezpieczeństwa. Mogą wyznaczać ramy, ułatwiać podejmowanie decyzji i wskazywać kierunek. Mogą też ograniczać – być złotą klatką, z której trudno się wydostać. Szwedzki reżyser Ruben Östlund znany jest z tego, że w swoich filmach stawia pytania natury socjologicznej, burzy znany porządek, kwestionuje społeczne konwenanse. W Turyście poddaje on analizie instytucję rodziny i dekonstruuje role poszczególnych jej członków.
  • Co po nas zostanie?
    Lato 1939 r. Wir dziejów unosi się nad Wielką Brytanią. Historia ma się ku końcowi. Ciszę co chwilę zakłócają wojskowe samoloty, na drogach widać żołnierzy wyruszających na front, a Londyn przygotowuje się do nadchodzących bombardowań. Tymczasem pewien archeolog-amator odkrywa na angielskiej prowincji ślady dawnej cywilizacji.
  • Diabeł w sercach i umysłach śmiertelny
    Dla jednych największe zło tego świata, dla innych byt odległy i nic nieznaczący. Przeraża, prowokuje i fascynuje. A nie wiadomo nawet, jak wygląda. To on, diabeł.
  • Zbaw nas ode złego
    Z dnia na dzień powodów do narzekań stale przybywa. Jednak chwalebnym wyjątkiem pozostaje stan kina grozy. Rosnące niepokoje społeczne, widmo kryzysu ekonomicznego, klimatycznego i politycznego tworzą podatny grunt dla gatunku, który żywi się ludzkimi lękami. Zapewne dlatego horror przeżywa teraz prawdziwy renesans, jednocześnie pozostając w nierozerwalnym związku z najpowszechniejszym przejawem duchowości – religią
  • Czas na zmianę
    Są takie filmy, o których naprawdę trudno się opowiada. Przełamujące granice. Eksperymentujące z formą. Jednym słowem – wyjątkowe. Szczególnie w przypadku Time mówimy o dokumencie poruszającym temat systemowego rasizmu w Stanach Zjednoczonych. I jak się okazuje, kino może pozwolić nam spojrzeć na ten problem z innej perspektywy.
  • Toast po duńsku
    Thomas Vinterberg, jeden z twórców manifestu Dogmy 95, po realizacji raczej chłodno przyjętego przez krytyków filmu o katastrofie łodzi podwodnej Kursk, powraca z nowym projektem. Podczas 20. edycji festiwalu Nowe Horyzonty widzowie mogli obejrzeć kameralny dramat o przekraczaniu norm społecznych.