Tylko na stronie

Muzyczne podsumowanie roku 2022
Kultura, Muzyka, Tylko na stronie

Muzyczne podsumowanie roku 2022

Po dwóch trudnych latach dla branży w końcu w 2022 r. mogliśmy cieszyć się powrotem muzycznych doznań na koncertach i festiwalach. Okazuje się, że był to również czas eksplozji artystycznej kreatywności, której skutkiem bylo powstanie szeregu wspaniałych wydawnictw, z którego redaktorzy działu Muzyka postanowili wybrać ich zdaniem najlepsze. Przed Wami maglowe muzyczne podsumowanie 2022 r. – a pod tym linkiem znajdziecie dźwiękową pomoc w jego lekturze pod postacią ułożonej przez nich playlisty.   Carly Rae Jepsen – The Loneliest Time The Loneliest Time nie jest płytą pozbawioną wad. Wielu krytyków zwracało uwagę na brak muzycznej spójności, przez co bardziej przypomina ona składankę singli niż przemyślaną całość. Wśród zarzutów było również powtarzanie tych samych motywów – zaró...
AFF | Taurus – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Taurus – recenzja

Twórczość Tima Suttona śledzę od lat. Ten, debiutujący w 2012 r. filmem Pavilion, reżyser za każdym razem utwierdza mnie w przekonaniu, iż jest on jednym z najważniejszych głosów amerykańskiej sceny niezależnej. A i tak, pomimo wielu powrotów do jego produkcji i dyskusji nad każdym jego kolejnym dziełem – trudno mi zacząć pisanie wstępu do tego tekstu. Sutton jest radykałem formalnym: nieprzystępnym, lirycznym i zatopionym w morzu niedopowiedzeń. Wyjdźmy więc od podstaw: Taurus to triumf reżyserski i wspaniały obraz. Kolejny unikalny wpis do jego filmografii. Zapraszam na podróż do piekła, po którym oprowadzi nas sam raper Machine Gun Kelly. Tekst: Rafał Michalski Jeśli szukać definicji kina Suttona, skierowałbym swoją uwagę ku samemu początkowi Funny Face – scenie, w której młody mężczy...
AFF | Sharp Stick – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Sharp Stick – recenzja

Sharp stick to zaledwie drugi film pełnometrażowy Leny Dunham – autorki swego czasu bardzo głośnego – i równie kontrowersyjnego serialu Dziewczyny (2012–2017). Jest to produkcja opowiadająca o przebudzeniu seksualnym 26-letniej Sary Jo, pomijanej przez matkę – seryjną rozwódkę i siostrę – aspirującą influencerkę. Kobiety te otwarcie opowiadają o swoich bogatych doświadczeniach seksualnych, podczas gdy Sarah Jo jest jedynie bierną uczestniczką rodzinnych rozmów. Tekst: Hanna Sokolska Bohaterka pracuje jako opiekunka małego Zacka z zespołem Downa, sama wygląda zresztą jak dziewczynka – we włosach często ma kokardki, nosi dużo kwiecistych wzorów i kolorowe podkolanówki. W dodatku jest nieśmiała i nad wyraz naiwna. Zainspirowana poradą matki udzieloną siostrze, Sarah Jo postanawia rozpocząć ...
AFF | Wieloryb – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Wieloryb – recenzja

Przez zasłonięte ciasno żaluzjami okna wlewające się cienkie promienie światła. W mętnie oświetlonym pokoju unosi się duchota, woń potu i zapach powoli gnijących resztek jedzenia. Przesiąknięte tłuszczem pudełka na pizzy i wszechobecne papierki po słodyczach walają się po kleistej podłodze. Znajdujące się na pierwszym piętrze przydrożnego budynku mieszkanie przypomina kajutę zagubionego podczas sztormu okrętu. Kamera dokładnie przemierza każdy zakątek pomieszczeń, by pokazać każdy nawet najbardziej wstydliwy ich szczegół. Nagle słyszymy brany z trudem oddech i powolne trzęsące podłogą kroki. Jedyny mieszkaniec, tytułowy Wieloryb, z trudem przemierza korytarz tego odciętego od świata miejsca. Wieloryb, który jest jednym z najczulszych i najmilszych ludzi na świecie. Tekst: Ignacy Michalak...
AFF | Bones and All – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Bones and All – recenzja

Najnowszy film Luki Guadagnino, Bones and All, budzi wiele emocji. Gwiazdorska obsada w ekranizacji niezwykle popularnej w Stanach powieści dla młodzieży – to musiało się sprzedać. Co więcej, powieści o kanibalach ukrytych wewnątrz społeczeństwa i własnego jestestwa. Na reżyserze Suspirii spoczęło duże wyzwanie, z którym można powiedzieć, że sobie poradził. Tekst: Igor Osiński Wszystko zaczyna się od zniknięcia ojca głównej bohaterki, Maren (w tej roli Taylor Rusell), który nie może już wytrzymać kanibalistycznej natury córki. Zmuszona do samodzielności, wyrusza w poszukiwaniu matki, nie wiedząc o niej absolutnie nic. Po drodze zderza się z podobnymi sobie osobistościami – starym, budzącym niepokój Sullym (Mark Rylance) czy dziwnym Lee (Timothée Chalamet). Nastolatkowie mają się ku sobie...
AFF | Resurrection – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Resurrection – recenzja

Zmęczenie materiału W ostatnich latach byliśmy świadkami powstania nowego trendu w kinie grozy – tak zwanego „współczesnego horroru”. Skupiające się przede wszystkim na psychice bohaterów i ich wewnętrznych demonach filmy, czerpiąc z arthouse’u, próbowały odciąć się od slasherowej sequelozy, która panowała na ekranach kin od lat osiemdziesiątych. W nurt ten próbuje wpisać się też swoim najnowszym filmem Andrew Semans. Resurrection to połączenie thrillera psychologicznego i body horroru. To historia o traumie, manipulacji, paranoi i ucieczce przed przeszłością. Tekst: Ignacy Michalak   Margaret (Rebecca Hall), samotna matka wchodzącej w dorosłość Abbie, to z pozoru odnosząca sukcesy bizneswoman, silny lider, ale także zaufane źródło romantycznych mądrości, których udziela będąc...
AFF | Aftersun – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Aftersun – recenzja

Nikt nie wie, jak być dobrym rodzicem. Nikt też nie wie, jak być dobrym dzieckiem. Można próbować, starać się i wyznaczać własne ścieżki dla zachowania zdrowej relacji, ale nie ma w tym prawdy obiektywnej. Jak różni są ludzie, tak różne są uczucia i charaktery. Ale trzeba próbować, jeżeli faktycznie kocha się swoich bliskich i chce się dla nich jak najlepiej. Myśl ta przewodzi w Aftersun – tegorocznym pełnometrażowym debiucie Charlotte Wells prosto z Cannes. Tekst: Igor Osiński Wells postarała się, by film przypominał niezwykle sentymentalną pocztówkę z wakacji. Dorosła Sophie (w jej roli Celia Rowlson-Hall) zanurza się we wspomnieniach, by móc – teraz dorosłym okiem – spojrzeć na swojego ojca, Caluma sprzed 20 lat, podczas ich wyjazdu do tureckiego kurortu. Ojca, który zdawał się nie bu...
O stolicy Polaków w Hiszpanii
Bez kategorii, Tylko na stronie

O stolicy Polaków w Hiszpanii

Nie istnieje oficjalny ranking najtrudniejszych języków świata. W tych subiektywnych polski nierzadko znajduje się w czołówce, dumnie wyprzedzając pozostałe języki europejskie. Właśnie dlatego, według miejskiej legendy, Katalończycy nazywani są (podobno pejoratywnie) Polakami: nacje tak samo niezrozumiałe i tak samo nierozumiane. W Barcelonie można więc nie tylko zjeść pierogi pod Sagradą Familią, ale też złapać taksówkę katalońskiej firmy “Żolty” nazwaną tak od jej charakterystycznego koloru. Tekst: Anna Halewska Nie warto jednak wydawać pieniędzy na taksówkę, bo wystarczy znaleźć się na Placu Katalońskim, a już można mieć wrażenie, że tłum turystów zaniesie nas we wszystkie warte zobaczenia najpopularniejsze atrakcje. Dokładnie z miejsca, gdzie jeszcze w lutym były organizowane mał...
Bunt, tabu i zabójca w masce – czyli o grindhousie, slasherach i ich historycznym tle
Film, Kultura, Tylko na stronie

Bunt, tabu i zabójca w masce – czyli o grindhousie, slasherach i ich historycznym tle

Paracinema – termin akademicki wykuty na amerykańskich uniwersytetach w połowie lat 60., oznaczający grupę filmów będących w opozycji do głównego nurtu. Tandetne, kiczowate, oddzielone od kina „poważnego” – artystycznego czy wysokobudżetowego. Głównie klasyfikowano tym terminem horrory, znienawidzone przez krytyków, ale ukochane przez widzów. Były to m.in. Piątek, trzynastego czy Hellraiser – i zaryzykowałbym tezę, że to kino eksploatacji było jednym z najważniejszych wydarzeń powojennego kina. Tekst: Rafał Michalski Jadąc ulicami zakorkowanego Manhattanu, mijamy plakaty E.T. i Łowcy Androidów, a w radiu słychać Don’t Stop Believin’. Witamy czytelników w szalonych latach 80.! Ronald Reagan, bez zaskoczeń, wygrywa prezydenturę, a Toronto Blue Jays koncertowo przegrywa mecz za meczem (tym ...
Długo wyczekiwany powrót, czyli relacja z OFF Festival 2022
Kultura, Muzyka, Tylko na stronie

Długo wyczekiwany powrót, czyli relacja z OFF Festival 2022

Fanom muzycznej selekcji Artura Rojka przyszło wrócić do Katowic nie po roku, jak oczekiwali oni po ostatniej edycji OFF Festivalu w 2019 roku, a po trzech latach. Przetrwanie pandemicznej zawieruchy nie było łatwe, ale wyczekiwany czas delektowania się muzyką w Dolinie Trzech Stawów w końcu nadszedł. Jakie przyniósł wrażenia? Mimo znacznie luźniejszego podejścia do wirusa, rynek festiwalowy ciągle tkwi w stanie chaosu z nim związanego. W zasadzie wszystkie problemy tegorocznych festiwali są jakoś związane z pandemią lub pośrednio stanowią jej efekt: strajki na lotniskach, rosnące koszty transportu, większe wymagania finansowe artystów, przeludnienie festiwali, wyższe ceny na ich terenie i tak dalej, i tak dalej. W Polsce można było obserwować, jak z dnia na dzień rozsypują się programy d...