Film

AFF | Taurus – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Taurus – recenzja

Twórczość Tima Suttona śledzę od lat. Ten, debiutujący w 2012 r. filmem Pavilion, reżyser za każdym razem utwierdza mnie w przekonaniu, iż jest on jednym z najważniejszych głosów amerykańskiej sceny niezależnej. A i tak, pomimo wielu powrotów do jego produkcji i dyskusji nad każdym jego kolejnym dziełem – trudno mi zacząć pisanie wstępu do tego tekstu. Sutton jest radykałem formalnym: nieprzystępnym, lirycznym i zatopionym w morzu niedopowiedzeń. Wyjdźmy więc od podstaw: Taurus to triumf reżyserski i wspaniały obraz. Kolejny unikalny wpis do jego filmografii. Zapraszam na podróż do piekła, po którym oprowadzi nas sam raper Machine Gun Kelly. Tekst: Rafał Michalski Jeśli szukać definicji kina Suttona, skierowałbym swoją uwagę ku samemu początkowi Funny Face – scenie, w której młody mężczy...
AFF | Sharp Stick – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Sharp Stick – recenzja

Sharp stick to zaledwie drugi film pełnometrażowy Leny Dunham – autorki swego czasu bardzo głośnego – i równie kontrowersyjnego serialu Dziewczyny (2012–2017). Jest to produkcja opowiadająca o przebudzeniu seksualnym 26-letniej Sary Jo, pomijanej przez matkę – seryjną rozwódkę i siostrę – aspirującą influencerkę. Kobiety te otwarcie opowiadają o swoich bogatych doświadczeniach seksualnych, podczas gdy Sarah Jo jest jedynie bierną uczestniczką rodzinnych rozmów. Tekst: Hanna Sokolska Bohaterka pracuje jako opiekunka małego Zacka z zespołem Downa, sama wygląda zresztą jak dziewczynka – we włosach często ma kokardki, nosi dużo kwiecistych wzorów i kolorowe podkolanówki. W dodatku jest nieśmiała i nad wyraz naiwna. Zainspirowana poradą matki udzieloną siostrze, Sarah Jo postanawia rozpocząć ...
AFF | Wieloryb – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Wieloryb – recenzja

Przez zasłonięte ciasno żaluzjami okna wlewające się cienkie promienie światła. W mętnie oświetlonym pokoju unosi się duchota, woń potu i zapach powoli gnijących resztek jedzenia. Przesiąknięte tłuszczem pudełka na pizzy i wszechobecne papierki po słodyczach walają się po kleistej podłodze. Znajdujące się na pierwszym piętrze przydrożnego budynku mieszkanie przypomina kajutę zagubionego podczas sztormu okrętu. Kamera dokładnie przemierza każdy zakątek pomieszczeń, by pokazać każdy nawet najbardziej wstydliwy ich szczegół. Nagle słyszymy brany z trudem oddech i powolne trzęsące podłogą kroki. Jedyny mieszkaniec, tytułowy Wieloryb, z trudem przemierza korytarz tego odciętego od świata miejsca. Wieloryb, który jest jednym z najczulszych i najmilszych ludzi na świecie. Tekst: Ignacy Michalak...
AFF | Bones and All – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Bones and All – recenzja

Najnowszy film Luki Guadagnino, Bones and All, budzi wiele emocji. Gwiazdorska obsada w ekranizacji niezwykle popularnej w Stanach powieści dla młodzieży – to musiało się sprzedać. Co więcej, powieści o kanibalach ukrytych wewnątrz społeczeństwa i własnego jestestwa. Na reżyserze Suspirii spoczęło duże wyzwanie, z którym można powiedzieć, że sobie poradził. Tekst: Igor Osiński Wszystko zaczyna się od zniknięcia ojca głównej bohaterki, Maren (w tej roli Taylor Rusell), który nie może już wytrzymać kanibalistycznej natury córki. Zmuszona do samodzielności, wyrusza w poszukiwaniu matki, nie wiedząc o niej absolutnie nic. Po drodze zderza się z podobnymi sobie osobistościami – starym, budzącym niepokój Sullym (Mark Rylance) czy dziwnym Lee (Timothée Chalamet). Nastolatkowie mają się ku sobie...
AFF | Resurrection – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Resurrection – recenzja

Zmęczenie materiału W ostatnich latach byliśmy świadkami powstania nowego trendu w kinie grozy – tak zwanego „współczesnego horroru”. Skupiające się przede wszystkim na psychice bohaterów i ich wewnętrznych demonach filmy, czerpiąc z arthouse’u, próbowały odciąć się od slasherowej sequelozy, która panowała na ekranach kin od lat osiemdziesiątych. W nurt ten próbuje wpisać się też swoim najnowszym filmem Andrew Semans. Resurrection to połączenie thrillera psychologicznego i body horroru. To historia o traumie, manipulacji, paranoi i ucieczce przed przeszłością. Tekst: Ignacy Michalak   Margaret (Rebecca Hall), samotna matka wchodzącej w dorosłość Abbie, to z pozoru odnosząca sukcesy bizneswoman, silny lider, ale także zaufane źródło romantycznych mądrości, których udziela będąc...
AFF | Aftersun – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Aftersun – recenzja

Nikt nie wie, jak być dobrym rodzicem. Nikt też nie wie, jak być dobrym dzieckiem. Można próbować, starać się i wyznaczać własne ścieżki dla zachowania zdrowej relacji, ale nie ma w tym prawdy obiektywnej. Jak różni są ludzie, tak różne są uczucia i charaktery. Ale trzeba próbować, jeżeli faktycznie kocha się swoich bliskich i chce się dla nich jak najlepiej. Myśl ta przewodzi w Aftersun – tegorocznym pełnometrażowym debiucie Charlotte Wells prosto z Cannes. Tekst: Igor Osiński Wells postarała się, by film przypominał niezwykle sentymentalną pocztówkę z wakacji. Dorosła Sophie (w jej roli Celia Rowlson-Hall) zanurza się we wspomnieniach, by móc – teraz dorosłym okiem – spojrzeć na swojego ojca, Caluma sprzed 20 lat, podczas ich wyjazdu do tureckiego kurortu. Ojca, który zdawał się nie bu...
Nigdy cię tu nie było
Film, Kultura, Magiel 202 - maj/czerwiec 2022

Nigdy cię tu nie było

To jakby dudnienie z samego jądra ziemi – mówi Jessica, próbując opisać tajemniczy odgłos, który wyrwał ją z nocnego snu kilka dni wcześniej. Grana przez Tildę Swinton biolożka odwiedza swoją chorą siostrę w Bogocie. W zachowaniu naukowczyni łatwo jest jednak wyczuć poczucie wyobcowania – Kolumbia to dla niej nowe miejsce. Reżyser Apichatpong Weerasethakul umieszcza bohaterkę w nieznanym środowisku. Memoria jest pierwszym filmem Weerasethakula nakręconym poza Tajlandią, jego ojczyzną. Reżyser to w tej historii ekspatriant – tak jak bohaterka. Inaczej niż w swoich wcześniejszych dziełach decyduje się nie zagłębiać się w szerszy kontekst polityczno-społeczny i skupia się na próbie uchwycenia samego nastroju miejsca. Sedno filmu wydaje się równie nieuchwytne jak nawiedzający Jessicę odgłos...
Zmierzch legendy
Film, Kultura, Magiel 202 - maj/czerwiec 2022

Zmierzch legendy

Pod koniec marca rodzina Bruce’a Willisa poinformowała, że aktor wycofuje się ze świata filmu. Powodem jest afazja, przez która zaczął mieć problemy z mową. Wiadomość ta zasmuciła nie tylko fanów Szklanej pułapki, bo choć ostatnie lata jego kariery nie należały do udanych (organizatorzy Złotych Malin utworzyli dla Bruce’a Willisa osobną kategorię, z czego taktownie się wycofali po ujawnieniu informacji o jego stanu zdrowia), to odpowiada on za istotną część amerykańskiego kina. Poniżej prezentujemy subiektywny przegląd najlepszych ról największego twardziela Hollywood (spoiler: nie we wszystkich jest taki twardy). TEKST: Urszula Szurko 1. Piąty element (reż. Luc Besson) Bruce Willis gra Korbena Dallasa, byłego komandosa, obecnie taksówkarza, którego beztroskie życie zostaje przerwane, k...
Od początku, raz jeszcze
Film, Kultura, Magiel 202 - maj/czerwiec 2022

Od początku, raz jeszcze

Sequele, prequele, remaki nie są niczym nowym – weźmy na przykład Narodziny gwiazdy, które doczekały się czterech wersji na przestrzeni lat 1937–2018, czy musical Annie (pięć wersji w latach 1932–2014). Absolutną rekordzistką jest zaś Opowieść wigilijna, która ekranizowana była aż dziesięciokrotnie w latach 1901–2021! Ostatnio można jednak odnieść wrażenie, że prawie każda nowa produkcja jest jedynie remakiem lub sequelem. Czy oznacza to, że wszystko już było? TEKST: Hanna Sokolska Z biznesowego punktu widzenia produkowanie remake’ów zawsze było dobrym pomysłem – co do zasady nowych adaptacji doczekują się filmy, które uprzednio odniosły przeogromny sukces finansowy i zgromadziły rzeszę wiernych fanów. Tym samym istnieje wyższa szansa na to, że nowa produkcja też przyniesie duże zyski,...
W każdym szaleństwie jest metoda
Film, Kultura, Magiel 202 - maj/czerwiec 2022

W każdym szaleństwie jest metoda

Kim jest Evelyn? Evelyn jest najgorszą wersją siebie – lecz nie w coachingowym rozumieniu tego sformułowania. W najnowszym filmie reżyserskiego duetu – Dana Kwana i Daniela Scheinerta jest tylko jednym z wielu swoich wcieleń rozrzuconych we wszechświatach. Bo w filmowym uniwersum, jak zapowiada już tytuł, otrzymujemy Wszystko, wszędzie, naraz. Główna bohaterka jest silną kobietą, której życie nie potoczyło się tak jakby tego chciała – mężczyzna, którego pokochała, chce rozwodu, ojciec uważa ją za porażkę, ma złe relacje z córką, której związku nie akceptuje, a na dodatek ta skarbówka. Evelyn nie ma łatwego życia, ale mimo przeciwności wydaje się wszystko w swoim życiu trzymać mocną ręką. Jest w niej dużo cynizmu i negatywnych emocji wobec świata, zamiast wymarzonej kariery zmuszona jest p...