Kultura

Siebie odnaleźć
Sztuka

Siebie odnaleźć

Julie (Renate Reinsve) mieszka w Oslo i zbliża się do trzydziestki. Gdy ukończyła szkołę z wyróżnieniem, zaczęła studia medyczne, gdyż ze względu na ich elitarność niewiele osób miało szansę się na nie dostać. Nie minęło wiele czasu, zanim stwierdziła, że bardziej interesuje ją ludzki umysł niż ciało. Przeniosła się na psychologię, lecz i tam nie zatrzymała się na długo. Postanowiła zostać fotografką. Chociaż wie, że powinna już dorosnąć, nikt nie powiedział jej, co to właściwie oznacza. Tekst: Adrianna Zając W życiu Julie pojawia się Aksel (Anders Danielsen Lie), sporo starszy od niej rysownik komiksów, które znalazły swoją fanowską niszę. Bohaterowie wchodzą w związek i zaczynają razem mieszkać. On ma na siebie plan, chce się ustatkować i założyćrodzinę. Im częściej Julie konfrontuje...
AFF | Taurus – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Taurus – recenzja

Twórczość Tima Suttona śledzę od lat. Ten, debiutujący w 2012 r. filmem Pavilion, reżyser za każdym razem utwierdza mnie w przekonaniu, iż jest on jednym z najważniejszych głosów amerykańskiej sceny niezależnej. A i tak, pomimo wielu powrotów do jego produkcji i dyskusji nad każdym jego kolejnym dziełem – trudno mi zacząć pisanie wstępu do tego tekstu. Sutton jest radykałem formalnym: nieprzystępnym, lirycznym i zatopionym w morzu niedopowiedzeń. Wyjdźmy więc od podstaw: Taurus to triumf reżyserski i wspaniały obraz. Kolejny unikalny wpis do jego filmografii. Zapraszam na podróż do piekła, po którym oprowadzi nas sam raper Machine Gun Kelly. Tekst: Rafał Michalski Jeśli szukać definicji kina Suttona, skierowałbym swoją uwagę ku samemu początkowi Funny Face – scenie, w której młody mężczy...
AFF | Sharp Stick – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Sharp Stick – recenzja

Sharp stick to zaledwie drugi film pełnometrażowy Leny Dunham – autorki swego czasu bardzo głośnego – i równie kontrowersyjnego serialu Dziewczyny (2012–2017). Jest to produkcja opowiadająca o przebudzeniu seksualnym 26-letniej Sary Jo, pomijanej przez matkę – seryjną rozwódkę i siostrę – aspirującą influencerkę. Kobiety te otwarcie opowiadają o swoich bogatych doświadczeniach seksualnych, podczas gdy Sarah Jo jest jedynie bierną uczestniczką rodzinnych rozmów. Tekst: Hanna Sokolska Bohaterka pracuje jako opiekunka małego Zacka z zespołem Downa, sama wygląda zresztą jak dziewczynka – we włosach często ma kokardki, nosi dużo kwiecistych wzorów i kolorowe podkolanówki. W dodatku jest nieśmiała i nad wyraz naiwna. Zainspirowana poradą matki udzieloną siostrze, Sarah Jo postanawia rozpocząć ...
Znak lata
Kultura, Magiel 203, Muzyka

Znak lata

Festiwale w końcu wróciły! I chociaż już w ubiegłym roku FEST czy Up to Date podejmowały próby zorganizowania imprez w pandemicznej rzeczywistości, dopiero teraz można mówić o powrocie na pełną skalę. Wraz z powrotami pojawiły się również nowe problemy, stare bolączki, ale też, przede wszystkim, mnóstwo ekscytacji, wyczekiwania i niezapomnianych wspomnień. O wielu z nich piszą nasi wysłannicy z całej Polski. On Air Festival Pierwsza edycja On Air Festivalu, organizowanego na Lotnisku Bemowo przez agencję Follow the Step, zakończyła się powodzeniem. Mające stanowić zwieńczenie wakacji dwudniowe wydarzenie headlinowane było przez Jamiego xx, Jorję Smith, Tame Impala i The Kooks. Jak można sądzić po tym zestawieniu, festiwal obracał się głównie wokół dźwięków alternatywnych i elektronicznyc...
AFF | Wieloryb – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Wieloryb – recenzja

Przez zasłonięte ciasno żaluzjami okna wlewające się cienkie promienie światła. W mętnie oświetlonym pokoju unosi się duchota, woń potu i zapach powoli gnijących resztek jedzenia. Przesiąknięte tłuszczem pudełka na pizzy i wszechobecne papierki po słodyczach walają się po kleistej podłodze. Znajdujące się na pierwszym piętrze przydrożnego budynku mieszkanie przypomina kajutę zagubionego podczas sztormu okrętu. Kamera dokładnie przemierza każdy zakątek pomieszczeń, by pokazać każdy nawet najbardziej wstydliwy ich szczegół. Nagle słyszymy brany z trudem oddech i powolne trzęsące podłogą kroki. Jedyny mieszkaniec, tytułowy Wieloryb, z trudem przemierza korytarz tego odciętego od świata miejsca. Wieloryb, który jest jednym z najczulszych i najmilszych ludzi na świecie. Tekst: Ignacy Michalak...
AFF | Bones and All – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Bones and All – recenzja

Najnowszy film Luki Guadagnino, Bones and All, budzi wiele emocji. Gwiazdorska obsada w ekranizacji niezwykle popularnej w Stanach powieści dla młodzieży – to musiało się sprzedać. Co więcej, powieści o kanibalach ukrytych wewnątrz społeczeństwa i własnego jestestwa. Na reżyserze Suspirii spoczęło duże wyzwanie, z którym można powiedzieć, że sobie poradził. Tekst: Igor Osiński Wszystko zaczyna się od zniknięcia ojca głównej bohaterki, Maren (w tej roli Taylor Rusell), który nie może już wytrzymać kanibalistycznej natury córki. Zmuszona do samodzielności, wyrusza w poszukiwaniu matki, nie wiedząc o niej absolutnie nic. Po drodze zderza się z podobnymi sobie osobistościami – starym, budzącym niepokój Sullym (Mark Rylance) czy dziwnym Lee (Timothée Chalamet). Nastolatkowie mają się ku sobie...
Po pierwsze jesteśmy muzykami
Kultura, Magiel 203, Muzyka

Po pierwsze jesteśmy muzykami

Jednego dnia z mikrofonem na scenie, następnego z bronią w okopach – tak zmieniła się codzienność członków ukraińskiego zespołu Antytila, którzy już na początku inwazji stanęli do walki z rosyjskim okupantem. Tekst: Katarzyna Pawłowska Wojenna rzeczywistość wymusiła na milionach konieczność porzucenia pasji, żeby razem stanąć do walki o przyszłość kraju. Jednak członkowie Antytili, od lat podbijający ukraińskie serca, postanowili nie zostawiać instrumentów w domu. Swoją muzyką wzmacniają więzy solidarności ukraińskich obywateli, nie tylko tych na polu walki, ale również tych na uchodźstwie. Twarz Konfliktu Antytila to pięcioosobowa grupa artystów pochodzących z Ukrainy, których wspólna przygoda muzyczna trwa już prawie piętnaście lat. Zaczynali dość niepozornie – od koncertów w niewi...
AFF | Resurrection – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Resurrection – recenzja

Zmęczenie materiału W ostatnich latach byliśmy świadkami powstania nowego trendu w kinie grozy – tak zwanego „współczesnego horroru”. Skupiające się przede wszystkim na psychice bohaterów i ich wewnętrznych demonach filmy, czerpiąc z arthouse’u, próbowały odciąć się od slasherowej sequelozy, która panowała na ekranach kin od lat osiemdziesiątych. W nurt ten próbuje wpisać się też swoim najnowszym filmem Andrew Semans. Resurrection to połączenie thrillera psychologicznego i body horroru. To historia o traumie, manipulacji, paranoi i ucieczce przed przeszłością. Tekst: Ignacy Michalak   Margaret (Rebecca Hall), samotna matka wchodzącej w dorosłość Abbie, to z pozoru odnosząca sukcesy bizneswoman, silny lider, ale także zaufane źródło romantycznych mądrości, których udziela będąc...
AFF | Aftersun – recenzja
Film, Kultura, Tylko na stronie

AFF | Aftersun – recenzja

Nikt nie wie, jak być dobrym rodzicem. Nikt też nie wie, jak być dobrym dzieckiem. Można próbować, starać się i wyznaczać własne ścieżki dla zachowania zdrowej relacji, ale nie ma w tym prawdy obiektywnej. Jak różni są ludzie, tak różne są uczucia i charaktery. Ale trzeba próbować, jeżeli faktycznie kocha się swoich bliskich i chce się dla nich jak najlepiej. Myśl ta przewodzi w Aftersun – tegorocznym pełnometrażowym debiucie Charlotte Wells prosto z Cannes. Tekst: Igor Osiński Wells postarała się, by film przypominał niezwykle sentymentalną pocztówkę z wakacji. Dorosła Sophie (w jej roli Celia Rowlson-Hall) zanurza się we wspomnieniach, by móc – teraz dorosłym okiem – spojrzeć na swojego ojca, Caluma sprzed 20 lat, podczas ich wyjazdu do tureckiego kurortu. Ojca, który zdawał się nie bu...
Powrót na glinianych nogach
Kultura, Magiel 203, Muzyka

Powrót na glinianych nogach

W tegorocznym „festiwalowym rozkładzie jazdy” zabrakło jednego – odwołanych i przekładanych od dłuższego czasu wydarzeń. W końcu. Na ich miejscu pojawiły się tłok, wielogodzinne kolejki i błoto. Nie o taką zmianę chodziło. Tekst: Martyna Borodziuk  Lato 2021 r. było okresem wielu rozczarowań. Po czasie ścisłego reżimu sanitarnego pełni nadziei fani muzycznych doznań obserwowali jak tydzień po tygodniu z kalendarza wydarzeń znikają kolejne festiwale, począwszy od legendarnego Glastonbury, poprzez gigantów takich jak Coachella, Primavera, Burning Man, na polskich dużych nazwach, takich jak Orange Warsaw Festival, OFF czy Open’er, kończąc. Niektórzy krajowi organizatorzy nie dawali jednak za wygraną, zmieniając formuły swoich wydarzeń na kameralne, parkowe wersje – stąd OFF Country Club w D...